Column

Koopkracht achteruit, zeker voor de boer!

Een column door Frans Wymeersch

Ge kunt geen krant openslaan of geen nieuws- of duidingsprogramma aanzetten of ge wordt geconfronteerd met de “achteruitgang van de koopkracht”. Klopt ook wel dat één en ander duurder is geworden. Klopt ook wel dat de energieprijzen de pan uit swingen en het klopt zeker ook wel dat de euro één en ander niet echt goedkoper heeft gemaakt. En dan gaat plots iedereen de stekels uitsteken, staken, betogen, eisen om opslag. En zo belanden we dus in een vicieuze cirkel.

Maar klopt één en ander wel? Is alles zo veel duurder? En zo ja, is het gerechtvaardigd dat alles duurder wordt?

Neem nu onze voeding – hebben we toch nodig-, basisbehoefte dachten we.

Brood: duurder

Groenten: duurder

Zuivel: duurder

Vlees: duurder

We leggen ons oor te luisteren bij de producent. Niet de fabriek die verwerkt, niet de doorgeefhandel, de distributie en zo. Neen, bij de bier! Hij of zij die zorgt dat het gekweekt, geteeld en geoogst wordt. Die merkt daar niets van. Prijzen aan de boer dalen en waar ze, zoals voor de tarwe, zijn gestegen, staat dit absoluut niet in verhouding tot de stijging van de prijs aan de consument.

Vele boeren werken met verlies, varkenshouders op kop. Een koteletje goedkoper bij de slager? Vergeet het maar! De groenten: prijzen gekelderd. Merkbaar in de supermarkt? Zo kunnen we nog wel even doorgaan. En boer en tuinder, zij ploegden voort. Geen staking, geen betoging, geen vakbondsafgevaardigden, geen opslag. Maar, zegt men, de koopkracht gaat achteruit. Zeker dus voor de boer.

En de brave burger, waarvan sommigen nog denken dat een potje rode kool uit de fabriek komt en niet van de teler, staat daar niet bij stil. Er zijn er dus ongetwijfeld, het kan niet anders, die op de kap van en de producent en de consument, goed geld verdienen. Is het zonde om goed geld te verdienen? Zeker niet, maar als de bron droog komt te liggen, is dat ook voorbij.

En ondertussen maar actie voeren voor de arme boeren in het zuiden. Ondertussen de mond vol over ‘fair trade’ (oftewel ‘eerlijke handel’). Allemaal goed en wel en dikwijls terecht. Maar toch even dicht bij huis kijken. Fair trade betekent ook: goede prijzen voor de producent in eigen land en betekent ook: de burger goed informeren, want anders – we zien het zo gebeuren – komt alles weer op de nek van de boer. Dat is niet correct, dat is unfair (oneerlijk)!

Frans Wymeersch
Vlaams Volksvertegenwoordiger




Categorie: