Column

Politie: niet iedereens vriend

Een column door Ilse Craessaerts

Naar verluidt zou er zich een ernstigprobleem stellen met politieagenten. Dat blijkt uit de vele klachten die het Comité P mocht ontvangen. “De meeste klachten gaan over ongeoorloofde uitspraken of handelingen van politiemensen. Veel burgers verwijten de man in het blauw klantonvriendelijkheid. Vooral de agenten aan het onthaal missen soms elementaire beleefdheid”. “Daarnaast zijn er ook klachten over misbruik van bevoegdheden en gebruik van geweld. Vooral de spoorwegpolitie zou soms onnodig agressief zijn.” , schrijft de redactie van VRT daarover.

Er wordt dus vooral met de vinger naar de spoorwegpolitie gewezen. Ik spoor al enige jaren met de trein en heb al wel eens agressie of discussies gezien. Alleen kwamen die vooral van reizigers. Niet zelden gingen discussies over het feit dat de betrokkene over geen geldig vervoerbewijs beschikte. En dat zijn er nogal wat op bepaalde lijnen. Zoveel zelfs dat, wil men zijn leven niet op het spel zetten als treinwachter, men van tijd beter een oogje toeknijpt. Zou niet mogen, want dat is onrechtvaardig ten overstaan van de vele duizenden reizigers van wie de vervoersbewijzen wel in orde zijn, maar desondanks is het de realiteit.

Enkele dagen geleden, sloeg en schopte een 16-jarige ‘jongere’ van Marokkaanse origine voor wie kickboksen wellicht vooral bedoeld was om buiten de ring te beoefenen, enkele Vilvoordse agenten tegen de grond. Hij kon overmeesterd worden, maar mocht snel weer beschikken, oordeelde de jeugdrechter. De jonge agressieveling die maar al te fier was over zijn heroïsch gedrag en al heel wat gewelddaden op zijn palmares had, deed bovendien ook via het internet zijn beklag over de houding van de politie. Niet veel later zou CD&V justitieminister De Clerck daarover het volgende verklaren in Het Laatste Nieuws: «De feiten waren niet voldoende voor opname in een gesloten instelling», «Opname in een halfopen instelling kon wel, maar daar was geen plaats meer vrij.»

Nu gaat u mij niet horen zeggen dat alle klachten bij Comité P onterecht zijn, maar ik zou toch de nodige reserve willen inbouwen wanneer datzelfde Comité weer eens met een rapport afkomt over de werking van de politiediensten in dit land. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat tussen die vele klagers heel wat tuig, regelrecht crapuul zit dat zijn weg naar het Comité inmiddels goed heeft gevonden, om de politieman of –vrouw in de straat in een slecht daglicht te stellen. Ik kan mij zo inbeelden dat wanneer sommigen terecht worden aangepakt, ze onmiddellijk tot het dreigen met klachten bij het Comité P overgaan.




Categorie: