Column

Vrouwendebat Oost-Vlaamse Familiedag

Een column door het afdelingsbestuur

Tijdens het vrouwendebat op de Oost-Vlaamse familiedag van zaterdag 16 mei werden een aantal vragen aan onze kandidate Ilse Craessaerts gesteld. We leggen de vragen en antwoorden hier aan u voor.

1. Ilse is 24 jaar, gemeenteraadslid te Lebbeke en werkzaam als administratief bediende op de Vlaams Belang-Senaatsfractie. Wat is het verschil met de tijd dat je nog niet bij de partij werkte?

Wat ik ondervonden heb, is dat de politiek geen hobby, maar een levenswijze is. Er gaat ongelofelijk veel vrije tijd naartoe en zeker als personeelslid sta je er mee op en ga je ermee slapen. Daartegenover staat evenwel dat je ook heel veel kansen van de partij terug krijgt, zoals bijvoorbeeld de kans om bij de gemeenteraadsverkiezingen op te komen en om op de Vlaamse lijst te mogen staan. Hiervoor ben ik zeer dankbaar. Daarbij komt dat ik veel gelijkgezinde mensen heb mogen ontmoeten, die als het ware een tweede familie geworden zijn. Er is heel veel werk dat moet gedaan worden, maar samen doen we dat met heel veel plezier voor onze overtuiging. Dat bewonder ik.

2. Waarom heb jij je kandidaat gesteld?

Ik heb me in de eerste plaats kandidaat gesteld omdat ik vind dat ook jonge vrouwen niet langs de kant mogen blijven staan, omdat ik vind dat het mijn plicht is als mandataris en ook zodat de inwoners van Lebbeke, Wieze en Denderbelle kunnen kiezen voor een geboren en getogen en echte Vlaams-nationalistische Lebbeekse kandidaat.

3. Volgens de media en de andere partijen worden het moeilijke verkiezingen voor ons. Ondervind jij dat?

We hebben altijd moeilijke verkiezingen ervaren. Er is wel een nieuwe politieke tegenstander, LDD, maar deze partij heeft ondertussen al meermaals bewezen even onbetrouwbaar als de traditionele partijen te zijn. Kijk maar naar de recente affaire Vijnck en naar de open sollicitatie van JMDD om samen met Open VLD en CD&V een regering te vormen. Voor het overige staan we nog steeds voor dezelfde uitdagingen, maar op lokaal vlak wijst alles er op dat het Vlaams Belang zeker geen partij op retour is. Zo komen er nieuwe leden bij, mogen we op nieuwe adressen verkiezingsborden zetten en krijgen we alleen maar positieve reacties.

4. Wat stel je voor bij onze partijslogan ‘Vlaanderen is ONS land’? Is Vlaanderen nog ons land?

Ja, Vlaanderen is ons land, alleen beseffen de Franstaligen en vele vreemdelingen dat nog niet zo goed. Maar ook sommige Vlamingen lijken dat wel vergeten te zijn. Zo denkt bijvoorbeeld N-VA nog steeds dat ze op een groen licht van de Franstaligen moeten wachten om de Vlaamse onafhankelijkheid uit te roepen. Maar dat is nergens voor nodig. Er zijn geen juridische noch economische bezwaren om nu ze onafhankelijkheid eenzijdig uit te roepen. Er is alleen nog maar die psychologische drempel die overschreden moet worden. De mensen hebben precies angst om die laatste stap naar Vlaamse onafhankelijkheid te zetten. Vlaams Belang speelt daarbij de rol van ijsbreker: met onze slogan willen we elke Vlaming eraan doen herinneren dat Vlaanderen nog hun land is en willen we de Vlamingen, die nog koudwatervrees hebben, laten weten dat ze met ons kunnen meevaren naar de Vlaamse onafhankelijkheid.

5. Volgens sommige partijen heeft het Vlaams Belang nog niets bereikt. Hoe denk jij daar over?

Het is natuurlijk gemakkelijk om te beweren dat het Vlaams Belang nog niets bereikt heeft, wanneer het Vlaams Belang van die partijen niet rechtstreeks mag deelnemen aan het beleid. Maar dat wil niet zeggen dat we niets doen. Zo dienen we elk jaar op elk niveau honderden voorstellen in, maar die botsen steeds op het cordon van die andere partijen. Zelfs voorstellen die we uit de verkiezingsprogramma’s van andere partijen gehaald hebben, omdat we die goed vinden, worden door dezelfde partijen van tafel geveegd. Dat kan qua geloofwaardigheid wel tellen. Indien we niet in een bananenrepubliek, maar in een echte democratie zouden leven, dan zou het Vlaams Belang al veel meer gerealiseerd hebben. Dat weten de andere partijen en daar hebben ze schrik voor.

6. Wat zijn de verwachtingen voor 7 juni, zowel persoonlijk als voor de partij?

Ik verwacht dat het systeem door de versnippering van het politiek landschap helemaal zal blokkeren. Er zullen meer partijen aan de tafel zitten, waardoor het vormen van een nieuwe regering, die meer dan een jaar stand houdt, nog moeilijker zal verlopen. Men zal niet anders kunnen dan inzien dat België – en het Vlaamse niveau daarin – niet werkt en dan zal het de beurt aan Vlaanderen zijn. Als twaalfde opvolger koester ik geen hoge verwachtingen. Ik hoop gewoon dat ik evenveel mensen als tijdens de verkiezingen voor de gemeente- en provincieraad kan overtuigen om voor het Vlaams Belang te kiezen. Dan zou mijn persoonlijke campagne zeer geslaagd zijn.

Klik hier voor meer foto's.




Categorie: