Nieuws

Oost-Vlaams = Mauretaans?

De provincie Oost-Vlaanderen droeg onlangs haar steentje bij tot de multiculturele indoctrinatie, door een brochure uit te geven onder de titel: "Identiteit: Oost-Vlaming". Om de politieke correcte heilsleer er nog eens goed in te stampen, had de deputatie op de kaft een foto afgedrukt van een Mauretaniër. Dat was dus hun typevoorbeeld van een echte Oost-Vlaming. Overigens is die "Oost-Vlaamse identiteit" ook bij gewone Vlamingen maar heel dunnetjes. De West-Vlamingen en de Limburgers hebben een sterke provinciale identiteit. Met enige milde spot zou men zelfs kunnen zeggen dat zij nog altijd een sterk stambewustzijn hebben. Zij zeggen soms spontaan en met enige trots: "Ik ben een Limburger" of "Ik ben een West-Vlaming". Maar de andere provincies zijn alleen bestuurlijke en entiteiten. Geen identiteiten.

Het Vlaams Belang hekelde in een uitvoerige tussenkomst de politieke teneur van deze brochure, en vooral het hoofdstuk "Vier mythes uitgekleed". Dat was politieke indoctrinatie pur sang. Een bewering als "migratie is van alle tijden" getuigt van een angstwekkend historisch fatalisme. Men kan op dezelfde manier ook beweren dat oorlogen, slavernij, verkrachting of dictatuur "van alle tijden" zijn, en dat we dus niet kunnen of zelfs mogen proberen daar een einde aan te maken. Specifiek voor de Belgische context is die bewering overigens aantoonbaar onjuist: de huidige massale immigratie is niet het gevolg van onafwendbare historische wetmatigheden en ze was evenmin "van alle tijden". Ze was het werk van de politici die vanaf 1973 de grenzen hebben opengezet en de tijdelijke gastarbeid hebben getransformeerd tot permanente immigratie. In tegenstelling tot wat de opstellers van die brochure beweren, kan immigratie wel degelijk tegengehouden worden, ook binnen het kader van een democratische rechtsstaat. In de meeste westerse landen lukte dat tot de jaren '50 of '60 van de vorige eeuw zeer goed. Pas daarna zette men alle sluizen open.

Enkele individuele getuigenissen van "vluchtelingen " en "asielzoekers" moesten de brochure een menselijk en gepersonaliseerd karakter geven. Helaas, bij aandachtige lezing bleek duidelijk dat sommige van die "vluchtelingen" gewoon oplichters en bedriegers waren. Zij bekenden zelf dat ze helemaal niet echt op de vlucht waren voor oorlog, vervolging of dreigende executie, maar dat zij alleen maar naar België kwamen afgezakt op zoek naar de royaalste sociale zekerheid en de gemakkelijkst toegankelijke welvaart. Enkele paragrafen uit hun verhalen zouden zonder één letter aanpassing gebruikt kunnen worden om aan te tonen dat het vluchtelingenstatuut en het systeem van politiek asiel zijn ontaard en gedegenereerd tot een vrijbrieven voor massale fraude. Voor het inpalmen van andermans land. Maar de opstellers waren zo ideologisch verblind, dat zelfs zij dat niet inzagen.